كمبود نمىباشد . شاردن نه روان‌شناس و جامعه‌شناس بود ، نه فيلسوف و حكيم ، اما قلمى شيوا و شيرين و سحرآفرين داشت ، و همين عامل مهمّ موجب توجه بسيارى از بزرگان و سرآمدان دانش به سياحتنامهء او شد ؛ چنان‌كه منتسكيو پيش از آن‌كه در سالهاى 1709 تا 1713 به پاريس سفر كند ، سراسر سياحتنامهء شاردن را به دقت خواند ، و ولتر - 21 نوامبر 1694 - سىام مه 1778 - نيز بدان توجه خاص داشت ، و باز به همين دليل در فاصلهء بين سالهاى 1686 تا 1811 ميلادى ، برابر 1065 تا 1190 شمسى - اين سفرنامه چند بار به زبان فرانسوى چاپ ، و به زبانهاى ديگر به شرح زير برگردانده شده است : چاپ سياحتنامه زير عنوان يادداشتهاى روزانه سفر شاردن به ايران و هند شرقى به سال 7 - 1686 چاپ ديگر همين كتاب در سال 8 - 1686 در آمستردام ؛ چاپ ديگر همين كتاب به زبان انگليسى به سال 9 - 1686 ؛ چاپ ديگر همين كتاب به زبان فرانسوى در ليون به سال 10 - 1687 ؛ چاپ ديگر همين كتاب به زبان انگليسى به سال 9 - 1686 ؛ چاپ ديگر همين كتاب به زبان فرانسوى در ليون به سال 10 - 1687 ؛ چاپ ديگر همين كتاب به زبان فلاماندى در آمستردام به سال 11 - 1687 ؛ چاپ ترجمه همين كتاب به زبان آلمانى در لايپزيگ ، به سال 12 - 1687 ؛ چاپ ديگر همين كتاب در سه مجلّد در آمستردام به سال 12 - 1711 ؛ چاپ ديگر همين كتاب در ده مجلّد در آمستردام به سال 13 - 1711 ؛ تجديد چاپ طبع سال 1711 در سال 1718 ؛ تجديد طبع چاپ سال 1711 در 1723 ؛ تجديد طبع سياحتنامه در چهار مجلّد در آمستردام به سال 1735 ؛ چاپ سفرنامه به تصحيح و ترجمه لانگلس در ده مجلّد به سال 1811 اين نكته نيز گفتنى است كه در فاصلهء بين سالهاى 1700 تا 1740 ميلادى ، ميان هشت تن سيّاحان معروف : تونو ، كرنلى دوبروين ، شاردن ، تاورنيه ، استرويس ، اولئآريوس ، پيترو دولاواله ، الكساندر دوردوس ، كه آثارشان به زبان فرانسوى طبع و نشر شده ، پس از سفرنامه تويو و سياحتنامه كرنلى دوبروين ، سفرنامه شاردن بيش از ديگر سياحتنامه‌ها مورد توجه بوده و خواننده داشته است . ترجمه سفرنامهء شاردن به زبان فارسى در مقاطع جداگانه صورت پذيرفته بدين معنى